Babalar Gününüz Kutlu Olsun !

Babalar günü / Babama

Baba tut elimden
Beni çocukluğuma götür hadi...

O küçük kıza götür beni baba
Götür bir daha gelmeyeyim...

Tut ellerimden baba tut
Uçurumun kenarındayım...
itildim, düştüm düşeceğim!

Baba yüreğim alazlarda
yandı! yanıyor!

Sevda çöl dedin... dikkat et dedin
Bir an için unuttum baba, sevdim
Şimdi çöl ortasında yalnızlığımla susuyorum mutluluğa

Baba tut elimden
Beni çocukluğuma götür hadi...

Acılar şımartmasın beni artık
sen şımart!

Uzaktaki hayallerimide al
Beni sallayarak uyut
Hayallerimden bir oyuncak yapıp
Başucumda tut
Kayıp giden tüm hayallerimi tut baba!

Olmayan hayallerin gölgesinde ağlamaktan yoruldum
Çocukluk düşlerimi özledim

Götür baba
-Beni çocukluğuma götür -

Neşe Demirağ

Baba sevgisini koru. O sevgiyi kesip atarsan, Allah'da senin mutluluk ışığını söndürür.
Hazreti Muhammed

Bir baba, kendi mutluluğundan çok, çocuklarının mutluluğu ile mutlu olur.
Honore De Balzac

Çocukluk çağında baba korumasından daha güçlü bir ihtiyaç düşünemiyorum.
Sigmund Freud

Babanın mirasını mı istiyorsun? Bilgisini öğren. Onun parasını hemen harcayabilirsin.
Sadi

Babanın erdemleri çocuklarının servetidir.
Anatole France

İnsan babasına borçlu olduğu saygıyı, ancak baba olunca duyar.
Goethe

Baba Diyordu Baba….!

Unuttum sanma seni, her duada adın var;
Dün oğlum, babasına, “baba” diyordu Baba! ..
Duvardaki resimde, bakışın var, yâdın var;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Sarılırken oğluma, aklıma geliyorsun;
Gözlerimde yaş olup, sinemi deliyorsun;
Özlemez olurmuyum, özledim, biliyorsun;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

“Baba” diyen kim varsa, gördüğümde ağlayıp;
Başa geldi ayrılık, karaları bağlayıp;
Sensiz olan gönlümü, yokluğunla dağlayıp;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Sen bulunmaz efsane, sen gönlümün sultanı;
Sen şu fâni dünyada, ömrümün tutar yanı;
Senden bir emanettir, taşıyorken bu canı;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Gidişin, emânetin, teslimiyet vaktiydi;
Gidişin, Yaradan’ın “tamam” diyen aktiydi;
En büyük mirasındı, ak alnımın naktiydi;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Ali Altınlı

Kırmızı Siyah

Gökkuşağını kucaklarken seninle;
Benim için küçükken,
Kırmızıydın baba.
Atatürk’e benzetirdim seni
Arabaya binişini ,burnunu ,heybetini.
Parlak ,canlı,ürkütücüdür kırmızı.
O zamanlar, kırmızıydın baba…
Korkardım, ama bir o kadar da güvendin
Bir o kadar saygı, bir o kadar da büyük
Çok uzun gelirdi boyun,
Kolların çelik halatlar gibi güçlü.
Ben de subay olmak istedim,
asker olmak istedim
Ben güçlü olmak için, sen olmak istedim
Bazen siyah bantlar atardın kırmızıya
Korkardım saygısızlık yapmaya
Korkardım başarısız kalmaya
Dört kardeştik üç kız bir oğlan
Bense oğlandan da oğlan
Koğuş gibiydi evin her yanı yataktan.
Kitaplar,kıyafetler karışır
Kavga edince eşyalar havada uçuşur
Gülüşmeler,fısıldaşmalar da bizleydi
Sen girince eve herşey süt liman.
Ne dolaplarımı düzeltmeyi severdim
Ne durmadan ders çalışmayı.
Haşarılık vardı hamurumda
Her yaramazlık yaptığımda,
Sen gelince aklıma
O zamanlar siyahtın baba.
İki elin kanda da olsa
Hafta sonu sinema
Bayramlarda Lunapark
Televizyon hafta içi yasak.
Her sinema çıkışı
Burnunu çekerdin ağlayarak
İçim ılınır bir hoş olurdum
Kıpkırmızıydın o zaman baba.
Affet,çocukluk
Kızdığımda içimden küfrederdim
Korkardım tabii sesli söylenmeye
Oysa şimdi;ben,sen oldum,
Ne tahammülüm var ne de hududum
Söz dinlemiyor,benim çocuklarım.
Anlıyorum
Hep kırmızı olmak boşuna çaba
Ya da bembeyazlık boşuna…
Bugün ben olduğum her davranışımda
Senin ektiğin tohumlar,
Gökkuşağından renkli
Bir ulu çınar gibi
Sen bizi,
biz çocuklarımızı kucaklamakta
Sen kırmızı siyahım
Sen, güvenim,
Sen korkularım
Sen içimdeki en derin saygı
Anne olduktan sonra anladığım
Sevgilerin temeli,
Emeğin, güvenin, vermenin tanrıcası
Sen bilerek sevmenin adı
Babamsın babam utandım